Chińskie malarstwo

Chińskie malarstwo

Tradycyjna chińska sztuka wywodzi się z czasów przez dynastią Tang (618-907). Wieki chińskiej historii zaowocowały powstaniem wielu wyjątkowych obrazów. Roztaczają one szczególną harmonię i piękno. Stojąc przed obrazem obserwator ma uczucie wciągania w obraz. Dzięki takim doznaniom zapominamy o wszystkich zmartwieniach i niepotrzebnych pragnieniach, które świat materialistyczny obecnie narzuca.

Co wywołuje ten wyjątkowy spokój w chińskich obrazach? Duża lolę odgrywa wybór motywu przez artystów. Na początku głównym motywem w chińskich obrazach byli ludzie, a chińscy artyści starali się malować ich używając techniki malowania kresek. Mniej więcej od połowy panowania dynastii Tang chińscy artyści zaczęli skupiać się na naturze i tworzyć znane krajobrazy Chin, kwiaty i malunki ptaków.

Chińscy artyści byli szczególnie popierani przez klasę wyższą w czasie dynastii Tang i Song (960-1270 n.e.). Był to czas kiedy sztuka była traktowana bardzo poważnie, a chińskie obrazy miały nie tylko polityczne, ale i edukacyjne zasługi. Właśnie dlatego, że malarstwo było tak poważnie traktowane przez ówczesne władze, to artyści bez żadnych przeszkód mogli szczerze oddać się swojej pracy. Imperator Huizong z dynastii Song stworzył nawet Akademię Sztuki w celu wywarcia nacisku na talenty artystów z Chin i nowo przybyłych, którzy chcieli kształcić się jak artyści.

W następnych latach chińska sztuka rozwijała się pod wpływem literatury. Bardzo wielu pisarzy Chin zainteresowało się istniejącym malarstwem i czuli potrzebę wyrażenia swoich myśli w na płótnie, a nie na papierze. Założona Akademia została zamknięta, Kiedy Mogołowie przejęli panowanie w Chinach podczas dynastii Yuan (1271-1368). Wtedy to imperialny dwór stracił wpływ na styl malowanych obrazów przez artystów. Chińscy pisarze stworzyli nową erę chińskiego malarstwa, które zdominowane zostało przez elegancki styl uchwycenia piękności natury. Styl ten był całkowicie wolny.

Chińskie obrazy postrzegane są niekiedy jako namalowane nierealistycznie. Należy jednak zrozumieć jedną rzecz, że chiński realizm uchwycony przez chińskiego artystę ma trochę inny wymiar, a co za tym idzie również wydźwięk. Nie jest to trójwymiarowa rzeczywistość, ale ukryty świat natury. Chińczycy zawsze nadawali naturze większe znaczenie niż my Europejczycy. Dla nich natura, to nie tylko coś ładnego, czemu można się przypatrzeć. Chińczycy przyglądali się naturze, po to aby znaleźć wgląd w swoje życie i w ogóle w życie. Jest to subiektywny wgląd w rzeczywistość natury i właśnie to można znaleźć w chińskich obrazach.

Dodaj komentarz